واحد پول در ژاپن: اسکناس، سکه و چگونگی پرداخت با ین؟

واحد پول رسمی ژاپن، ین ژاپنی است. کد بین‌المللی واحد پول ژاپن JPY و نماد آن ¥ است. در زبان ژاپنی، این واحد به صورت 円 نوشته می‌شود، نویسه‌ای که به معنای «گرد» است و «en» تلفظ می‌شود. نگارش «yen» از یک بازنویسی قدیمی آمده است: حتی بانک ژاپن نیز می‌پذیرد که منشأ دقیق آن مشخص نیست.

قانون ژاپن، ین را به عنوان تنها واحد ارزش اسمی تعیین کرده است. سن (یک‌صدم ین) و رین (یک‌دهم سن) هنوز روی کاغذ وجود دارند، اما فقط به عنوان واحدهای محاسباتی: از سال ۱۹۵۳ هیچ سکه‌ای دیگر آن‌ها را نمایندگی نمی‌کند. بنابراین در زندگی روزمره، همه چیز به واحدهای کامل ین و بدون سنت محاسبه می‌شود.

واحد پول ژاپن توسط دو نهاد منتشر می‌شود. بانک ژاپن، که بانک مرکزی کشور است، اسکناس‌ها را منتشر می‌کند. سکه‌ها نیز توسط ضرابخانه ژاپن (Japan Mint) به نمایندگی از دولت ژاپن ضرب می‌شوند.

از نظر مسافر، یک چیز را به خاطر بسپار: فقط ین برای پرداخت پذیرفته می‌شود. در فروشگاه‌ها نه یورو و نه دلار پذیرفته نمی‌شود. بنابراین باید از همان لحظه ورودت به کشور، به ین دسترسی داشته باشی، چه به صورت نقدی و چه با کارت.

تاریخچه ین ژاپن از سال ۱۸۷۱ با استقرار ین توسط دولت میجی آغاز می‌شود. این اقدام، مجمع‌الجزایر را وارد سیستم پولی مدرن کرد. با تصویب قانون پول جدید، سیستم به ارث رسیده از دوران اِدو با یک واحد دهده‌ای جایگزین شد: ۱ ین = ۱۰۰ سن = ۱۰۰۰ رین، و هر ۱ ین معادل ۱٫۵ گرم طلا بود.

تاریخچه مهم‌ترین رویدادهای پول ژاپن:

• ۱۸۷۱: معرفی ین توسط دولت میجی.
• ۱۸۸۲: بانک ژاپن در ۱۰ اکتبر درهای خود را باز می‌کند و به بانک مرکزی تبدیل می‌شود که اسکناس‌ها را منتشر می‌کند.
• ۱۸۹۷: ژاپن استاندارد طلا را می‌پذیرد.
• ۱۹۳۱: اسکناس‌های بانک ژاپن دیگر به طلا قابل تبدیل نیستند.
• ۱۹۴۲: قانون جدید درباره بانک ژاپن و گذار به یک واحد پولی مدیریت‌شده.
• ۱۹۴۹: پس از جنگ جهانی دوم، دولت اشغالگر آمریکا نرخ ارز را به ۳۶۰ ین برای هر ۱ دلار تعیین کرد.
• ۱۹۵۳: سن و رین از پرداخت‌ها حذف شدند و تنها ین در جریان استفاده باقی ماند.
• ۱۹۷۱: نرخ ثابت به ۳۰۸ ¥ برای هر ۱ دلار تغییر می‌کند.
• ۱۹۷۳: پایان نرخ‌های ثابت، ین به یک ارز شناور تبدیل می‌شود.
• ۲۰۰۴ و سپس ۲۰۲۴: دو سری جدید از اسکناس‌ها.

از سال ۱۹۷۳، نرخ ین در بازار ارز بر اساس وضعیت اقتصاد ژاپن، تبادلات بین‌المللی و سیاست‌های پولی بانک مرکزی تغییر می‌کند. امروزه ین یکی از ارزهای بزرگ مورد استفاده در جهان است. وقتی ین اجازه می‌دهد مقدار زیادی ارز خارجی به دست بیاید، از «ین قوی» صحبت می‌کنیم و در حالت معکوس، از «ین ضعیف». برای یک مسافر اروپایی، ین ضعیف یک خبر خوب است: یورو تو، ین‌های بیشتری به تو می‌دهد. ما جزئیات تأثیر آن بر هزینه‌ها را در مقاله ما درباره بودجه سفر به ژاپن شرح می‌دهیم.

۱ دلار معادل چند ین ژاپنی است؟ نرخ ارز ین هر روز تغییر می‌کند. در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۲۶، بر اساس نرخ‌های مرجع بانک مرکزی اروپا، ۱ دلار تقریباً معادل ۱۵۸ ¥ بود. به عبارت دیگر، ۱۰۰ ¥ تقریباً معادل ۰٫۶۳ $ است.

برای تبدیل ذهنی، قیمت به ین را بر ۱۵۸ تقسیم کن، یا ساده‌تر از آن، دو صفر را حذف کن و در ۰٫۶۳ ضرب کن. در اینجا معادل‌ها بر اساس نرخ بانک مرکزی اروپا در ۸ اکتبر ۲۰۲۶ آورده شده است (۱ $ ≈ ۱۵۸٫۲۸ ¥، محاسبه شده بر اساس نرخ یورو-دلار و یورو-ین):

خب، آیا ۱۰۰۰ ین مبلغ زیادی در ژاپن است؟ خیر: این کوچک‌ترین اسکناس است، معادل حدود ۵٫۶۵ €. ژاپنی‌ها از آن برای هزینه‌های کوچک روزمره، یک وعده غذای ساده، یک نوشیدنی یا یک مسیر مترو استفاده می‌کنند. برای مشاهده نمونه قیمت‌ها در محل، مقاله ما درباره بودجه را نگاه کن.

در محل، یک تبدیل‌کننده ارز در تلفن تو محاسبات را در یک ثانیه انجام می‌دهد، به شرطی که متصل باشی.

نرخی که خودت به دست می‌آوری هرگز دقیقاً همان نرخ بانک مرکزی اروپا نخواهد بود. هر بانک، صرافی یا دستگاه خودپرداز حاشیه سود و گاهی هزینه‌های خاص خود را اعمال می‌کند. این همان چیزی است که تفاوت بین دو روش تبدیل پول را ایجاد می‌کند، همان‌طور که در ادامه می‌بینی.

اسکناس‌ها و سکه‌های ین به سرعت قابل شناسایی هستند: هر ارزش، اندازه، رنگ و تصویر مخصوص به خود را دارد. واحد پول ژاپن امروزه شامل چهار اسکناس و شش سکه در گردش است.

اسکناس‌های در گردش ژاپن

اسکناس‌های جدید بانک ژاپن از ۳ ژوئیه ۲۰۲۴ منتشر شده‌اند. هر اسکناس جدید به تدریج جایگزین اسکناس قدیمی با همان ارزش می‌شود. آن‌ها سه شخصیت برجسته از فرهنگ ژاپن و اقتصاد مدرن را برجسته می‌کنند:

اسکناس‌های سال ۲۰۲۴ دارای یک هولوگرام سه‌بعدی هستند: وقتی اسکناس را کج می‌کنی، به نظر می‌رسد پرتره می‌چرخد. طبق گفته بانک ژاپن، این نخستین بار در جهان است که چنین چیزی روی یک اسکناس به کار رفته. اعداد بزرگ و نشانه‌های لمسی نیز به تشخیص ارزش‌ها کمک می‌کنند.

اسکناس ۲۰۰۰ ¥ هنوز هم وجود دارد، اما بسیار کم در گردش است. احتمال اینکه با آن روبرو شوی خیلی کم است و به راحتی با اسکناس ۱۰۰۰ ¥ اشتباه گرفته می‌شود. اگر کسی آن را به تو پس داد، کاملاً معتبر است.

سکه‌های ژاپنی

امروزه شش سکه ژاپنی در گردش هستند:

تنها سکه‌های ۵ و ۵۰ ¥ دارای سوراخ هستند: این سوراخ کمک می‌کند تا آن‌ها را با لمس کردن تشخیص دهی. سکه دو رنگ ۵۰۰ ¥ در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۲۱ عرضه شد، اما نسخه‌های قدیمی همچنان قابل استفاده هستند. سکه‌ها بسیار کاربردی هستند، زیرا قیمت‌ها به ندرت اعداد رند می‌شوند: داشتن یک کیف پول مخصوص سکه یک مزیت واقعی است.

آیا اسکناس‌های قدیمی هنوز معتبر هستند؟

بله. بانک ژاپن به وضوح می‌گوید: اسکناس‌های منتشر شده، مگر در صورت اقدامات ویژه، معتبر باقی می‌مانند. بنابراین اسکناس‌های سال ۲۰۰۴ (فوکوزاوا، هیگوچی، نوگوچی) در کنار اسکناس‌های جدید در گردش هستند و اسکناس‌های سال ۱۹۸۴ نیز همچنان معتبرند. اگر از سفرهای قدیمی خود ین ذخیره کرده‌ای، می‌توانی از آن‌ها استفاده کنی.

با این حال، باز هم چند سکه همراه خودت داشته باش: دستگاه‌های فروش نوشیدنی و برخی ماشین‌های بلیط‌فروشی، مقدار زیادی سکه می‌بلعند.

محدودیتی برای پرداخت با سکه

قانون ژاپن یک محدودیت قانونی تعیین کرده است: ارزش قانونی سکه‌ها به بیست برابر ارزش اسمی آن‌ها محدود می‌شود. بنابراین، یک فروشنده می‌تواند از پذیرش پرداختی که شامل توده بزرگی از سکه‌های کوچک با ارزش یکسان باشد، خودداری کند. این موضوع در زندگی روزمره مشکل‌ساز نیست، اما بهتر است از خالی کردن تمام موجودی سکه‌های ۱ ¥ خود در صندوق جلوگیری کنی.

خبر خوب: استفاده از پول در ژاپن ساده‌تر از قبل شده است. طبق اعلام وزارت اقتصاد (METI)، ۵۸ درصد از پرداخت‌های خانوارها در سال ۲۰۲۵ بدون استفاده از پول نقد انجام شده است. کارت‌های اعتباری بخش اصلی این پرداخت‌ها (۸۲٫۷٪) را به خود اختصاص داده‌اند و پس از آن‌ها کدهای QR (۱۰٫۲٪)، پول الکترونیکی (۳٫۷٪) و کارت‌های نقدی (۳٫۴٪) قرار دارند. دولت هدف‌گذاری کرده است که تا سال ۲۰۳۰، میزان پرداخت‌های بدون پول نقد به ۶۵٪ برسد.

اما ۵۸٪، این هم به این معنی است که پرداخت نقدی همچنان رایج است. پول نقد در بسیاری از جاها همچنان امن‌ترین راه است:

• معابد و زیارتگاه‌ها، مکان‌های فرهنگ سنتی (پیشکش‌ها، تعویذها، ورودی به سایت‌های کوچک)؛
• رستوران‌های کوچک، ایزاکایاها و غرفه‌های خیابانی؛
• بازارها، جشنواره‌ها و یاتای‌ها؛
• ریوکان‌ها و اقامتگاه‌های خانوادگی در روستا؛
• دستگاه‌های فروش ژتون غذا در برخی رستوران‌ها؛
• اتوبوس‌ها و کسب‌وکارهای مناطق روستایی.

در مقابل، در شهرهای بزرگی مانند توکیو، اوساکا یا کیوتو، کارت بانکی در فروشگاه‌های زنجیره‌ای، هتل‌های بزرگ، کونبینی‌ها (سوپرمارکت‌های کوچک)، فروشگاه‌های بزرگ و اکثر ایستگاه‌های قطار قابل استفاده است.

چقدر پول نقد با خودت ببر؟ هیچ رقم رسمی وجود ندارد. ساده‌ترین کار این است که مبلغی برای پوشش هزینه‌های روزهای اولت داشته باشی، و سپس بر اساس نیازت از یک دستگاه خودپرداز پول برداشت کنی. اگر مبلغ زیادی همراه خود حمل می‌کنی، بدان که گمرک ژاپن برای مبالغ بیش از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ ¥ به صورت نقدی (یا معادل آن به ارزهای دیگر)، هم هنگام ورود و هم هنگام خروج، اظهار آن را الزامی می‌داند.

سه راه برای تبدیل یورو به ین وجود دارد: قبل از حرکت، هنگام رسیدن به ژاپن، یا برداشت مستقیم ین با کارت بانکی‌ات. دو روش اول از طریق صرافی انجام می‌شود و روش سوم از طریق دستگاه خودپرداز. برای تبدیل یورو به ین با بهترین قیمت، همه چیز به نرخ اعمال شده و کارمزدها بستگی دارد.

از کجا باید قبل از سفر ین بخریم؟

برای خرید ین در کشورت، می‌توانی از طریق بانک خود یا یک صرافی، به صورت حضوری یا آنلاین با تحویل در منزل اقدام کنی. داشتن مقداری پول نقد هنگام رسیدن آرامش‌بخش است، اما نرخ تبدیل اغلب کمتر از برداشت وجه در محل است و برخی بانک‌ها برای سفارش ارزهای کمتر رایج، نیاز به زمان دارند. همیشه نرخ پیشنهادی را با نرخ روز مقایسه کن. برای بقیه موارد لیست کارهای تو، برو و ببین چطور سفر خود به ژاپن را آماده کنی.

با رسیدن به ژاپن

تمام فرودگاه‌های بزرگ ژاپن در سالن ورودی دارای باجه‌های صرافی هستند. این برای داشتن اولین ین‌هایت در لحظه، بسیار کاربردی است. تمام مبلغ سفرت را در فرودگاه تعویض نکن: فقط به اندازه‌ای که برای روزهای اول نیاز داری بردار، و سپس از خودپرداز استفاده کن.

با کارت بانکی خود برداشت کن

این معمولاً ساده‌ترین گزینه است: تو با کارت همیشگی خودت از یک دستگاه خودپرداز ژاپنی، ین برداشت می‌کنی. بانک تو نرخ ارز و هزینه‌های برداشت در خارج از کشور را اعمال می‌کند، که باید قبل از سفر بررسی کنی. برخی از کارت‌های مسافرتی یا نوبانک‌ها (neobanks) این هزینه‌ها را کاهش می‌دهند.

یک تله‌ای که باید از آن دوری کنی: اگر دستگاه خودپرداز یا پایانه‌ی پرداخت به تو پیشنهاد داد که مبلغ را به جای ین، با ارز خودت از کارتت کسر کند، ین را انتخاب کن. نرخ تبدیل پیشنهادی در محل، نرخ مخصوص به خودش را اعمال می‌کند که معمولاً از نرخ بانک تو کمتر سودآور است.

صرافی‌ها در ژاپن عمدتاً در فرودگاه‌ها و مناطق گردشگری متمرکز هستند. ببین کجا می‌توانی آن‌ها را پیدا کنی:

• فرودگاه‌ها: ناریتا، هانه‌دا و کانسای در سالن‌های ورود دارای باجه هستند (Travelex، GPA، بانک‌های محلی). ترمینال ۳ هانه‌دا دارای یک باجه است که ۲۴ ساعته باز است. ناریتا (ترمینال ۲) و کانسای نیز دستگاه‌های خودکار تبدیل ارز دارند که ۲۴ ساعته باز می‌باشند.
• بانک‌ها: آن‌ها خدمات صرافی ارائه می‌دهند، اما زود بسته می‌شوند، معمولاً حوالی ساعت ۱۵.
• باجه‌های صرافی در شهر: فروشگاه‌های تخصصی، مانند World Currency Shop، در محله‌های بزرگ تجاری قرار دارند.
• هتل‌ها: برخی از هتل‌های بزرگ برای مشتریان خود پول تعویض می‌کنند، اما نرخ تبدیل آن‌ها به ندرت جذاب است.

برای بهترین نرخ، صرافی همیشه پاسخ مناسبی نیست: برداشت پول از دستگاه خودپرداز با یک کارت کم‌کارمزد اغلب ارزان‌تر تمام می‌شود. صرافی زمانی همچنان مفید است که تو با خود اسکناس یورو آورده باشی.

برای برداشت پول در ژاپن، بانک‌های کوچک محلی را فراموش کن: بسیاری از خودپردازهای (ATM) ژاپنی کارت‌های صادر شده در خارج از کشور را نمی‌پذیرند. سه شبکه بدون هیچ مشکلی این کار را انجام می‌دهند:

بانک‌های بزرگ مانند Mitsubishi UFJ (MUFG)، SMBC یا Mizuho نیز طبق اعلام سازمان گردشگری ژاپن، دارای دستگاه‌های خودپردازی هستند که با برخی از کارت‌های Visa یا Mastercard سازگاری دارند. ساعات کاری بسته به موقعیت مکانی متفاوت است: همه آن‌ها به صورت ۲۴ ساعته باز نیستند.

از نظر هزینه‌های برداشت، Seven Bank مبلغ ثابتی را اعلام نمی‌کند: این مبلغ به برند کارت تو بستگی دارد. هزینه‌های بانک خودت را هم به آن اضافه کن. برای محدود کردن صورت‌حساب، تعداد دفعات برداشت را کمتر اما مبلغ هر بار را بیشتر کن.

برای پیدا کردن نزدیک‌ترین 7-Eleven، Google Maps کارش را خیلی خوب انجام می‌دهد، به شرطی که داده‌های موبایل داشته باشی.

بله، کارت بانکی در اکثر فروشگاه‌های شهرها قابل استفاده است. Visa و Mastercard به طور گسترده پذیرفته می‌شوند، درست مانند JCB، کارت ژاپنی. پرداخت بدون تماس نیز بسیار رایج است.

چند نکته احتیاطی پیش از حرکت:

• به بانک خود درباره سفرت اطلاع بده، یا در اپلیکیشن خود بررسی کن که پرداخت‌های خارج از کشور فعال باشند.
• سقف‌های پرداخت و برداشت خود را بررسی کن: یک سفر به ژاپن می‌تواند به سرعت از آن‌ها فراتر برود.
• در صورت امکان، با دو کارت بانکی از دو شبکه مختلف سفر کن، تا اگر یکی از آن‌ها رد شد، مشکل پیش نیاید.
• هزینه‌های بانک خود را در خارج از کشور بررسی کن: کمیسیون روی هر پرداخت، هزینه‌های برداشت وجه.

چه کارت بانکی‌ای برای ژاپن برداریم؟

انتخاب درست، داشتن یک کارت Visa یا Mastercard است که هزینه‌های آن در خارج از کشور کم یا صفر باشد. سه مورد را در شرایط بانکی خود بررسی کن: کمیسیون هر پرداخت در خارج از کشور، هزینه‌های هر برداشت نقدی، و سقف‌های تعیین شده. یک کارت اعتباری اغلب سقف‌های بالاتری نسبت به کارت نقدی (debit) دارد، که این موضوع برای هتل یا بلیط شینکانسن اهمیت دارد. بسیاری از مسافران با کارت همیشگی خود و یک کارت از بانک‌های دیجیتال (neobank) به عنوان پشتیبان سفر می‌کنند.

نکته آخر: اکثر بانک‌ها از تو می‌خواهند که خریدهای آنلاین را در اپلیکیشن خودشان یا از طریق کدی که با پیامک دریافت می‌کنی، تأیید کنی. در ادامه به این موضوع باز می‌گردیم، چون دقیقاً همین‌جاست که اتصال موبایل به امری ضروری تبدیل می‌شود.

پرداخت بدون هزینه، یا تقریباً بدون هزینه، در ژاپن، به چند عادت ساده بستگی دارد:

• از کارتی بدون کمیسیون برای پرداخت‌های خارج از کشور استفاده کن؛
• همیشه انتخاب کن که پرداخت و برداشت رو با ین انجام بدی، هیچ‌وقت با ارز خودت نه؛
• برداشت‌های کمتری انجام بده، اما مبالغ بزرگتری، تا هزینه‌های ثابت هر بار برداشت رو محدود کنی؛
• مبالغ زیاد را در صرافی‌های فرودگاه یا هتل تعویض نکن؛
• نرخی که به تو پیشنهاد می‌شود را با نرخ ارز روز که توسط بانک مرکزی اروپا (ECB) منتشر شده است، مقایسه کن؛
• هر زمان که امکان‌پذیر بود با کارت پرداخت کن، و پول نقد رو برای جاهایی که قبول نمی‌کنن نگه دار.

فراتر از کارت بانکی، ژاپن راهکارهای اختصاصی خود را برای پرداخت بدون نقدی دارد. برخی از آن‌ها برای یک گردشگر استفاده از آن‌ها آسان است، و برخی دیگر خیر.

کارت‌های IC (Suica، PASMO، ICOCA)

کارت‌های IC کارت‌های پیش‌پرداخت بدون تماس هستند. آن‌ها در درجه اول برای حمل و نقل استفاده می‌شوند، اما همچنین در konbini، برخی رستوران‌ها و دستگاه‌های فروش نوشیدنی، هر جا که لوگوی آن‌ها نمایش داده شده باشد، کاربرد دارند. موجودی تا سقف ۲۰٬۰۰۰ ¥ محدود شده است و یک کارت پلاستیکی با پول نقد شارژ می‌شود. همه جزئیات در مقاله ما درباره کارت Suica آمده است.

PayPay و کدهای QR

PayPay پرکاربردترین اپلیکیشن پرداخت با کد QR در کشور است: این اپلیکیشن اعلام می‌کند ۷۵ میلیون کاربر ثبت‌نام‌شده دارد. مشکل برای یک گردشگر: PayPay برای ایجاد حساب کاربری به یک شماره تلفن ژاپنی نیاز دارد و شماره‌های خارجی پذیرفته نمی‌شوند.

از سوی دیگر، کدهای QR PayPay فروشندگان به طور فزاینده‌ای اپلیکیشن‌های خارجی را می‌پذیرند. در سپتامبر ۲۰۲۶، ۳۶ سرویس پرداخت از ۱۷ کشور و منطقه قادر به اسکن آن‌ها با تبدیل خودکار بودند. این سرویس‌ها عمدتاً آسیایی هستند: در اپلیکیشن خود بررسی کن که آیا ژاپن جزو این کشورهای سازگار هست یا خیر.

پرداخت موبایلی

Apple Pay و Google Pay با کارت بانکی تو در فروشگاه‌هایی که پرداخت بدون تماس را می‌پذیرند، کار می‌کنند. در iPhone، تو همچنین می‌توانی یک Suica را به Wallet اضافه کنی و با کارتت آن را شارژ کنی. در هر صورت، اضافه کردن کارت و برخی تأییدها به اتصال اینترنت نیاز دارند: قبل از ترک فرودگاه به این موضوع فکر کن. ما تمام راهکارها را در مقاله خود درباره اینترنت در ژاپن با جزئیات توضیح داده‌ایم.

پرداخت کردن در ژاپن از برخی قواعد فرهنگ ژاپنی پیروی می‌کند. چیز پیچیده‌ای نیست، اما بهتر است آن‌ها را بشناسی.

سینی پول

در صندوق، اغلب یک سینی کوچک می‌بینی. افراد اسکناس‌ها یا کارت خود را روی آن قرار می‌دهند به جای اینکه آن‌ها را از دست به دست کنند، و فروشنده هم پول خردت را روی آن می‌گذارد.

بدون انعام

طبق اعلام سازمان ملی گردشگری ژاپن، دادن انعام مرسوم نیست، چه در رستوران، چه در بار، تاکسی یا هتل. تنها استثنا: یک همراه یا مترجم خصوصی، که می‌توان مبلغ کمی را به صورت نامحسوس در یک پاکت به او تقدیم کرد.

قیمت‌ها همیشه با احتساب مالیات هستند

از اول آوریل ۲۰۲۱، فروشگاه‌ها باید قیمت‌ها را با احتساب مالیات نمایش دهند. مالیات بر مصرف ۱۰٪ است، یا ۸٪ برای غذاهای بیرون‌بر. بنابراین، قیمتی که روی برچسب می‌بینی، همان قیمتی است که پرداخت می‌کنی.

قوانین خرید معاف از مالیات (tax-free) در اول نوامبر ۲۰۲۶ تغییر می‌کند

توریست‌ها می‌توانند با ارائه گذرنامه، با مجموع خرید دست‌کم ۵٬۰۰۰ ¥ بدون مالیات در یک فروشگاه و در یک روز، از خرید معاف از مالیات (tax-free) استفاده کنند. این سیستم برای خریدهایی که از تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۲۶ انجام می‌شوند، تغییر می‌کند:

• قبل: مالیات مستقیماً در صندوق کسر می‌شود.
• از این به بعد: تو قیمت با احتساب مالیات را پرداخت می‌کنی، سپس در طول ۹۰ روز پس از خرید، پاسپورت و خریدهایت را هنگام بازرسی گمرکی در هنگام خروج ارائه می‌دهی و فروشگاه بعد از آن مالیات را به تو مسترد می‌کند.

بدون این بازرسی در فرودگاه، هیچ بازپرداختی صورت نمی‌گیرد. بازرسی در یک کیوسک خودکار قبل از تحویل بار انجام می‌شود: خریدهای معاف از مالیاتت را دم دست نگه دار.

قبل از برگشت، سعی کن پول نقدت رو خرج کنی، مخصوصاً سکه‌ها رو: صرافی‌ها به ندرت سکه‌های خارجی رو دوباره می‌خرن و اسکناس‌ها رو هم با نرخ نه‌چندان مناسبی بازخرید می‌کنن.

چند ایده برای خرج کردن آخرین ین‌هایت:

• پول‌های خردت رو در کونبینی (فروشگاه کوچک) فرودگاه یا در دستگاه‌های فروش نوشیدنی خرج کن؛
• از موجودی کارت IC خود استفاده کن، یا موجودی یک Suica معمولی را پس بگیر؛
• چند تا اسکناس برای سفر بعدی به ژاپن نگه دار، اون‌ها معتبر می‌مونن؛
• بخشی از مبلغ آخرین خرید را به صورت نقدی بپرداز، سپس مابقی را با کارت پرداخت کن (قبل از آن سوال کن، چون همه فروشگاه‌ها این کار را انجام نمی‌دهند).

یک اسکناس آسیب‌دیده؟ بانک ژاپن اگر حداقل دو سوم آن سالم باشد، آن را با ارزش کامل تعویض می‌کند، اگر مقدار آن بین دو پنجم تا دو سوم باشد، با نصف ارزش آن تعویض می‌شود، و اگر کمتر از آن باشد، هیچ مبلغی بازپرداخت نمی‌شود. تعویض در دفتر مرکزی یا شعب بانک ژاپن انجام می‌شود.

در ژاپن، تلفن تو به اندازه کیف پولت کاربرد دارد. بدون اتصال به اینترنت، چندین کار روزمره دشوار می‌شود:

• تأیید پرداخت: برای خرید آنلاین (بلیط قطار، رزرو، موزه)، بانک تو از تو می‌خواهد که پرداخت را در اپلیکیشن خودش تأیید کنی یا یک کد امنیتی از طریق پیامک دریافت کنی.
• پیگیری هزینه‌هایت: اپلیکیشن بانک تو هر پرداخت را به صورت لحظه‌ای نمایش می‌دهد و به تو اجازه می‌دهد در صورت گم شدن، کارتت را مسدود کنی.
• استفاده از یک کارت مجازی: اضافه کردن کارت تو به Apple Pay یا Google Pay، یا ساخت یک کارت مجازی در یک نئوبانک، نیاز به اتصال دارد.
• پیدا کردن یک دستگاه خودپرداز سازگار: Google Maps نزدیک‌ترین 7-Eleven یا اداره پست را به تو نشان می‌دهد.
• تبدیل قیمت: یک تبدیل‌کننده ارز، معادل آن را در واحد پول تو در یک ثانیه به تو می‌دهد.
• ساخت و شارژ Suica روی تلفن خودت، یا پرداخت کد QR PayPay با استفاده از اپلیکیشن کشور خودت.

از نظر امنیتی، بهتر است حساب‌هایت را روی شبکه موبایل خودت چک کنی تا روی وای‌فای عمومی یک ایستگاه یا کافه. با یک eSIM دیتا، خط اصلی‌ات را برای دریافت پیامک‌های بانکی فعال نگه می‌داری، در حالی که eSIM مدیریت اینترنت برای اپلیکیشن بانکی، Google Maps یا ترجمه را بر عهده دارد.

در voilà eSIM، بسته‌های مخصوص ژاپن از ۱٫۴۰ $ برای ۱ گیگابایت در ۷ روز شروع می‌شوند، و بسته پیشنهادی ۲۰ گیگابایت برای ۳۰ روز با قیمت ۱۶٫۸۰ $ روی شبکه 5G شرکت NTT docomo در دسترس است. این یعنی نسبت عالی کیفیت به قیمت. نصب eSIM ساده است، اپلیکیشن کاربری آسانی دارد، و پشتیبانی مشتری انسانی به صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته پاسخگوست. اول بررسی کن که آیا گوشی تو سازگار است: