چه کارهایی در اندونزی انجام دهیم؟ ۲۰ مورد از زیباترین مکان‌ها برای بازدید در سال ۲۰۲۶

اندونزی بیش از ۱۷,۰۰۰ جزیره دارد، اما اکثر مسافران در طول یک سفر تنها سه یا چهار جزیره را کشف می‌کنند. برای اینکه بدانید چه چیزهایی را در اندونزی ببینید، به جای لیست کردن جاذبه‌ها، بر اساس مناطق برنامه‌ریزی کنید: هر جزیره بزرگ ویژگی خاص خود را دارد و فاصله‌ی بین آن‌ها تأثیر زیادی بر مسیر سفر شما می‌گذارد.

• جاوا، قلب فرهنگی کشور: معبد بوروبودور و معبد پرامبانان، شهر سلطنتی یوگیاکارتا، و آتشفشان‌های برومو و ایجن.
• بالی و جزایر نوسا: تراس‌های برنجی، معابد هندو، سواحل و نقاط موج‌سواری.
• لومبوک و جزایر گیلی: آتشفشان رینجانی، سواحل با شن‌های سفید و اسنورکلینگ با لاک‌پشت‌ها.
• فلورس و کومودو: اژدهایان کومودو، از جزایر آتشفشانی تا مناظر بهشتی و دریاچه‌های رنگارنگ در دهانه آتشفشان.
• سوماترا و کالیمانتان، بخش اندونزیایی بورنئو: جنگل‌های استوایی و اورانگ‌وتان‌ها در زیستگاه طبیعی‌شان.
• سولاویسی، پاپوآ و مالوک‌ها: فرهنگ توراجا و تنوع زیستی دریایی در میان غنی‌ترین‌های جهان.

۲۰ مکان زیر به ترتیب جزیره به جزیره شماره‌گذاری شده‌اند، که از جزیره جاوا (که ساده‌ترین جا برای گشت‌وگذار است) شروع شده و سپس به سمت شرق و دورترین جزیره‌ها پیش می‌رود. بلافاصله بعد از آن، یک جدول خلاصه شامل مدت‌زمان پیشنهادی برای هر مکان، منتظر توست.

جاوا پرجمعیت‌ترین جزیره جهان و قلب تاریخی این کشور است. دو مورد از بزرگترین معابد اندونزی و در دسترس‌ترین آتشفشان‌ها در اینجا قرار دارند. یک قطار غرب به شرق جزیره را به هم متصل می‌کند، که همین موضوع باعث شده این جزیره ساده‌ترین مکان برای سفر زمینی باشد.

۱) یوگیاکارتا، پایتخت فرهنگی

یوگیاکارتا، که همه آن را جوگجا می‌نامند، مرکز هنر کلاسیک جاوا است. مردم برای بازدید از کراتون، یعنی کاخ سلطنتی که هنوز مسکونی است و بخشی از آن مانند موزه بازدید می‌شود، برای کارگاه‌های باتیک و برای نمایش‌های وایانگ، یعنی تئاتر سایه، به آنجا می‌آیند. محوری که شهر را از شمال به جنوب عبور می‌دهد، با بناهای تاریخی‌اش، از سال ۲۰۲۳ در فهرست میراث جهانی ثبت شده است.

این شهر بیش از هر چیز یک پایگاه ایده‌آل است: بوروبودور و پرامبانان هر دو در یک روز قابل بازدید هستند، و کوه آتشفشانی مِرپی، یکی از فعال‌ترین‌ها در کشور، در افق شمالی خودنمایی می‌کند. سه روز را برای اقامت در نظر بگیر، با احتساب بازدید از معابد.

۲) بوروبودور، بزرگترین بنای بودایی جهان

ساختنی که در قرن‌های هشتم و نهم میلادی بنا شد و سپس حوالی سال ۱۱۰۰ متروک شد، Borobudur زیر پوشش گیاهی به خواب رفت تا اینکه در سال ۱۸۱۴ دوباره کشف شد. این بنا مانند یک مسیر خوانده می‌شود: شما با دنبال کردن نقش‌برجسته‌ها از تراسی به تراس دیگر بالا می‌روید، تا به سکوی اصلی و ۷۲ استوپای مشبک برسید که هر کدام مجسکلی را در خود جای داده‌اند.

دسترسی به بنا به ۱،۲۰۰ بازدیدکننده در روز، در بازه‌های زمانی یک‌ساعته محدود شده است، که همراه با یک راهنما و صندل‌های بامبو برای محافظت از سنگ‌ها ارائه می‌شود. بلیطت رو قبل از اومدن به صورت آنلاین رزرو کن: بازه‌های زمانی صبح زود زودتر پر می‌شن.

۳) پرامبانان، مجموعه بزرگ هندو

در چند کیلومتری یوگیاکارتا، پرامبانان شامل ۲۴۰ معبد شیواست که در قرن نهم ساخته شده‌اند. این مجموعه که شاهکار معماری است، با مناره‌های سنگی عبادتگاه مرکزی که با صحنه‌های رامایانا پوشیده شده‌اند، از میان تاثیرگذارترین تصاویر جاوا به شمار می‌روند. این سایت از سال ۱۹۹۱ در فهرست یونسکو ثبت شده است، یعنی همان سالی که بوروبودور ثبت شد.

آخر وقت‌ها بیا: نور خورشید سنگ‌های آتشفشانی را به رنگ طلا درمی‌آورد و جمعیت صبحگاهی هم رفته‌اند. بازدید از Borobudur در سپیده‌دم و Prambanan در هنگام غروب خورشید، هر دو در یک روز امکان‌پذیر است.

۴) کوه برومو، مشهورترین طلوع خورشید در کشور

کوه برومو در کالدرای تنگر در شرق جاوا به ارتفاع ۲۳۲۹ متری می‌رسد. دهانه آتشفشان با قطر ۸۰۰ متر، به طور مداوم در میان دریایی از شن‌های خاکستری دود می‌کند. این یکی از خیره‌کننده‌ترین آتشفشان‌های اندونزی و یکی از دسترس‌ترین آن‌ها برای بازدید است.

آیین همیشه به یک شکل است: حرکت با ماشین‌های 4x4 پیش از سپیده‌دم به سمت یک نقطه دید در ارتفاع، تماشای طلوع خورشید بر فراز کالدرای (دهانه آتشفشان)، سپس عبور از دریای شن و بالا رفتن از پله‌ها تا لبه‌ی دهانه آتشفشان. یک کاپشن واقعی همراه داشته باش، چون آن بالا قبل از روز هوا خیلی سرد است.

۵) کاواه ایجن و شعله‌های آبی آن

در دورترین نقطه شرقی جاوا، Kawah Ijen میزبان دریاچه‌ای فیروزه‌ای است که به اسیدی‌ترین دریاچه سیاره معروف است. در شب، گازهای گوگردی که از دهانه آتشفشان خارج می‌شوند مشتعل شده و شعله‌های آبی تولید می‌کنند؛ منظره‌ای جادویی که تنها پیش از سپیده‌دم قابل مشاهده است. معدن‌چیان هنوز هم در آنجا با سبدهایی بر روی شانه، گوگرد را با دست استخراج می‌کنند.

صعود در دل شب آغاز می‌شود و به ماسک ضد دود نیاز دارد. ایجن (Ijen) به طور طبیعی با برومو (Bromo) ترکیب می‌شود، پیش از آنکه برای رفتن به بالی، با کشتی از بانیووانگی (Banyuwangi) حرکت کنید.

۶) آبشار تومپاک سوو

نام آن به معنای «هزار آبشار» است: در شرق جاوا، این رودخانه پیش از آنکه به درون یک گودال مدور با عمق صد متر سقوط کند، به ده‌ها پرده از آب تقسیم می‌شود، در حالی که آتشفشان Semeru در پس‌زمینه خودنمایی می‌کند. یک پیاده‌روی ده دقیقه‌ای به نقطه دید منجر می‌شود. مسیری شیب‌دارتر نیز به پایین‌ترین قسمت آبشار ختم می‌شود.

و جاکارتا؟

پایتخت اغلب نقطه ورود توست و اکثر مسافران بلافاصله آن را ترک می‌کنند. با این حال، این شهر ارزش یک روز وقت گذاشتن را دارد. در بخش قدیمی شهر Kota Tua، یعنی باتاویا‌ی دوران استعمار، میدان Fatahillah و موزه‌های آن داستان تجارت هلندی‌ها را روایت می‌کنند. در مرکز شهر، بنای یادبود ملی Monas، رو به روی مسجد Istiqlal قرار دارد که بزرگترین مسجد در جنوب شرقی آسیاست و خود در نزدیکی کلیسای جامع قرار گرفته است. برای جابه‌جایی، از ساعات اوج ترافیک دوری کن: ترافیک جاکارتا یکی از متراکم‌ترین‌ها در جهان است.

بالی ورودی اکثر مسافران است و این جزیره به تنهایی ارزش نوشتن یک مقاله کامل را دارد. در اینجا نکاتی که باید برای گنجاندن آن در یک برنامه سفر گسترده‌تر به خاطر بسپارید، آورده شده است.

۷) اوبود و مزارع برنج جاتیلویه

اوبود مرکز فرهنگی بالی است: معابد، رقص‌ها، بازارهای صنایع دستی و کافه‌هایی در میان مزارع برنج. در اطراف شهر، مزارع برنج تگالالانگ، معبد تیرتا امپول و غار گوا گاجا را می‌توان در یک روز بازدید کرد. کمی بیشتر به سمت غرب، مزارع برنج پلکانی جاتیلویه، سیستم سوباک را به تصویر می‌کشند؛ سیستم آبیاری جمعی بالایی که از سال ۲۰۱۲ در فهرست یونسکو ثبت شده است.

جنوب جزیره محل تمرکز سواحل و نقاط موج‌سواری است، از Canggu تا شبه‌جزیره Bukit، با معبد Uluwatu که بر فراز صخره قرار گرفته است. معبد Tanah Lot، که بر روی تخته‌سنگی در مقابل دریا قرار دارد، مکانی ایده‌آل برای تماشای غروب زیبای خورشید است. از نظر شبکه، پوشش موبایل بین جنوب، Ubud و شمال تفاوت زیادی دارد: ما همه جزئیات را در مقاله خود درباره سیم کارت در بالی توضیح داده‌ایم.

مکان‌های دیگر نیز در تمام دفترچه‌های سفر تکرار می‌شوند. در کوه‌های مرکزی، معبد Pura Ulun Danu Bratan گویی بر روی دریاچه Bratan شناور است، و Pura Ulun Danu Batur بر فراز دریاچه از کوه Batur تسلط دارد. در دامنه‌های کوه Agung، Besakih، یا همان «معبد مادر»، بزرگترین زیارتگاه هندو در جزیره است. در بخش ساحلی، Seminyak و شبه‌جزیره Bukit، با سواحل Nusa Dua و Padang Padang، عاشقان ساحل را به خود جذب می‌کنند، در حالی که Sanur که آرام‌تر است، به عنوان بندرگاه اصلی برای رفتن به جزایر Nusa عمل می‌کند.

۸) نوسا پنیدا، نوسا لمبونگان و نوسا چنینگان

این سه جزیره با قایق‌های سریع از سمت سانور به هم متصل می‌شوند. نوسا پنیدا وحشی‌ترین جزیره است، با صخره کِلینگ‌کینگ و سایت‌های غواصی که محل ملاقات با مانتا ری (راي‌های مانتا) هستند. لیمبونگان و چنینگان که با یک پل زرد به هم وصل شده‌اند، آرام‌تر هستند: مانگرو، لاگون و غروب‌های خیره‌کننده.

برای سه جزیره، دو تا سه روز زمان در نظر بگیر. مسیرهای نوسا پنیدا شیب‌دار و ناهموار هستند: اگر با اسکوتر راحت نیستی، یک راننده را برای کل روز اجاره کن. بخش اصلی اقامتت را اینجا می‌گذرانی؟ صفحه eSIM Bali پکیج‌های مناسب برای این جزیره را ارائه می‌دهد.

در شرق بالی، لومبوک همان مناظر را با جمعیت بسیار کمتر و زیبایی‌های طبیعی که تا حد زیادی حفظ شده‌اند، ارائه می‌دهد. این جزیره عمدتاً مسلمان است، فضا آرام‌تر است و سواحل جنوبی آن تا حد زیادی بکر باقی مانده‌اند.

۹) صعود به کوه رینجانی

با ارتفاع ۳۷۲۶ متر، رینجانی دومین آتشفشان بلندترین در اندونزی است. این پیاده‌روی دو تا چهار روز بسته به مسیر، با شروع از سمبالون یا سنارو، طول می‌کشد. صعود به این آتشفشان نیازمند تلاش واقعی است، اما پاداش آن هم‌سطح با سختی‌هاست: یک کالدرای عظیم، دریاچه سگارا آناک و یک مخروط فعال که در میان آب قرار گرفته است.

آخرین صعود در شب انجام می‌شود تا با طلوع خورشید به قله برسید، جایی که منظره‌ای ۳۶۰ درجه از لومبوک، بالی و سومباوا پیش روی شماست. این پیاده‌روی در فصل خشک و تحت نظارت یک آژانس محلی همراه با پرسنل حمل بار انجام می‌شود. قبل از رزرو، درباره میزان فعالیت آتشفشان اطلاعات کسب کنید.

۱۰) جزایر گیلی: تراوانگان، منو و ایر

سه تکه کوچک از شن و ماسه در شمال غربی لومبوک، بدون ماشین یا اسکوتر: در آنجا با پای پیاده، دوچرخه یا با کالِش (کالسکه اسبی) تردد می‌کنید. Gili Trawangan با زندگی شبانه‌اش پرجنب‌وجوترین جزیره است. اگر به دنبال آرامش هستی، Gili Meno آرام‌ترین اتمسفر را دارد و برای عاشق‌ها بسیار جذاب است. Gili Air میان این دو، انتخاب مناسبی است و هر جزیره ساحل بهشتی خود را دارد. اسنورکلینگ با لاک‌پشت‌ها مستقیماً از کنار ساحل انجام می‌شود.

قایق‌های سریع، جزایر گیلی را به بالی و لومبوک متصل می‌کنند. سه روز زمان بگذار تا از این مکان لذت ببری و واقعاً از همه چیز فاصله بگیری و آرامش پیدا کنی.

۱۱) کوتا لومبوک و سواحل جنوبی

نباید با کوتا در بالی اشتباه گرفته شود. کوتا لومبوک که در جنوب جزیره واقع شده، دهکده‌ای برای موج‌سواری است که با خلیج‌های منحنی‌شکل احاطه شده است: Tanjung Aan، Mawun، Selong Belanak. موج‌ها هم برای مبتدی‌ها و هم برای حرفه‌ای‌ها مناسب هستند و تپه‌های اطراف، نقاط دید پانورامایی با دسترسی آسان را فراهم می‌کنند، مانند Bukit Merese هنگام غروب خورشید.

سه روز برای گشت‌وگذار در سواحل با اسکوتر کافی است. این مکانی ایده‌آل برای پایان دادن به یک تور ورزشی پس از رینجانی است.

در نواحی شرقی‌تر، جزایر کوچک سوندا خشک‌تر و بکرتر می‌شوند. فلورس از غرب به شرق با جاده‌هایی که از میان آتشفشان‌ها و روستاها می‌گذرند پیمودنی است، و بندر لابوان باجو در آن، دروازه ورود به پارک ملی کومودو است.

۱۲) پارک ملی کومودو

این پارک که در سال ۱۹۸۰ ساخته شده و در سال ۱۹۹۱ در فهرست یونسکو ثبت شده است، شامل جزایر کومودو، رینکا و پادار به همراه تعداد زیادی از جزایر کوچک آتشفشانی است. مردم برای دیدن اژدهای کومودو، بزرگترین مارمولک زنده جهان، به اینجا می‌آیند که می‌توان آن را با همراهی یک جنگل‌بان پیاده مشاهده کرد. چشم‌انداز پادار، با سه خلیج که دارای شن‌هایی با رنگ‌های متفاوت هستند، منظره‌ای نفس‌گیر را ارائه می‌دهد.

زیر آب، این یکی از بهترین نقاط غواصی در کشور است: مانتا ری، لاک‌پشت‌ها و مرجان‌های دست‌نخورده. تورها از Labuan Bajo آغاز می‌شوند، به صورت روزانه یا در قالب کروزهای دو تا سه روزه. بهترین فصل از آوریل تا نوامبر است. جریان‌های آب قدرتمند هستند: یک مرکز غواصی معتبر را انتخاب کنید.

۱۳) کلیموتو و سه دریاچه‌اش

در شرق فلورس، آتشفشان کلیموتو میزبان سه دریاچه در دهانه خود است که رنگ آب آن‌ها در طول ماه‌ها تغییر می‌کند؛ از آبی به سبز و گاهی تا قرمز. شما از دهکده مونی در سپیده‌دم به سمت بالا حرکت می‌کنید: پانزده دقیقه پیاده‌روی، پارکینگ را از دهانه‌ها جدا می‌کند و مه صبحگاهی باقی کار را انجام می‌دهد.

مسیر بین Labuan Bajo و Moni از کل جزیره عبور می‌کند، با توقف‌هایی مانند شالیزارهای عنکبوتی‌شکل در Ruteng، روستاهای سنتی اطراف Bajawa و Wae Rebo، دهکده‌ای از خانه‌های مخروطی که فقط با پای پیاده قابل دسترسی است.

سوماترا جزیره‌ای با طبیعت بکر و عظیم است. جنگل‌های بارانی آن از سال ۲۰۰۴ در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند و این جزیره یکی از تنها دو مکانی در جهان است که هنوز اورانگ‌وتان‌های وحشی در آن زندگی می‌کنند.

۱۴) بوکیت لاوانگ و پارک گونونگ لوسر

دهکده بوکیت لاوانگ، که چند ساعتی با مدان فاصله دارد، نقطه دسترسی اصلی به پارک ملی گونونگ لوسر است. پیاده‌روی‌های چند روزه و تک‌روزه امکان مشاهده اورانگ‌وتان‌های سوماترایی را در طبیعت آزاد، همراه با گریفون‌ها، ماکاک‌ها و گاهی پرندگان کالائو فراهم می‌کند. بازگشت به دهکده اغلب با قایق‌های بادی در رودخانه انجام می‌شود.

برای تجربه‌ای وحشی‌تر، کتامبه که در آن سوی پارک قرار دارد، بازدیدکنندگان بسیار کمتری دارد. در هر صورت، فاصله‌ات را با حیوانات حفظ کن و هرگز به آن‌ها غذا نده.

۱۵) دریاچه توبا و جزیره ساموسیر

دریاچه توبا بزرگترین دریاچه آتشفشانی جهان است: ۱۰۰ کیلومتر طول، ۵۰۵ متر عمق، که از یک فوران عظیم پدید آمده است. در میان آن، جزیره ساموسیر گهواره فرهنگ باتاک است، با خانه‌هایی که سقف‌های زین‌مانند دارند و آرامگاه‌های سنگی‌اش.

ما در توک‌توک اقامت می‌کنیم، یک اسکوتر اجاره می‌کنیم و در دو روز کل جزیره را می‌گردیم. این یک استراحت عالی بعد از پیاده‌روی در جنگل است. موج‌سواران و کوهنوردان نیز در ادامه، در مکان‌های بکر و دور از مسیرهای تکراری که در پایین معرفی شده‌اند، خوشی خود را خواهند یافت.

کالیمانتان بخش بزرگی از بورنئو را پوشش می‌دهد. جاده‌های کم و رودخانه‌های زیاد: اینجا، آدم با قایق سفر می‌کند، دور از مسیرهای معمول.

۱۶) پارک ملی Tanjung Puting

این مکانی است که در نظرسنجی سایت Tourdumondiste، که از ۷۸۵ نفر از بازدیدکنندگان این کشور انجام شده، بالاترین امتیاز را از سوی مسافران کسب کرده است. ایده اصلی: یک سفر با کشتی سه یا چهار روزه با klotok، یک قایق چوبی، در رودخانه Sekonyer، بین Kumai و کمپ Leakey که توسط پریماتولوژیست Biruté Galdikas در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. تو روی عرشه، زیر یک پشه‌بند، با صدای جنگل می‌خوابی: یک تجربه فراموش‌نشدنی.

این پارک ۳۵۵,۰۰۰ هکتار وسعت دارد و یکی از بزرگترین جمعیت‌های اورانگ‌وتان‌های وحشی در جهان را در خود جای داده است که می‌توان آن‌ها را در سکوهای تغذیه مشاهده کرد، در حالی که در طول کرانه‌ها، میمون‌های بینی‌بلند نیز دیده می‌شوند. دسترسی به این منطقه از طریق هواپیما تا پانگکالان بون (Pangkalan Bun) امکان‌پذیر است.

۱۷) مجمع‌الجزایر دروان

در سواحل شرقی کالیمانتان، مجمع‌الجزایر دروان گنجی برای غواصان است. با هر بار ورود به آب، لاک‌پشت‌ها در انتظار هستند، آتول ماراتوا مکانی عالی برای اقامت است، و دریاچه داخلی کاکابان جایی است که می‌توانید در میان عروس‌های دریایی غیرسوزنده شنا کنید.

این مجمع‌الجزایر در فهرست مقدماتی یونسکو قرار دارد. رسیدن به آن پاداش می‌طلبد: پرواز تا Berau، و سپس مسیر جاده‌ای و قایق. حداقل چهار روز زمان در نظر بگیر.

سولاوِسی، که پیش‌تر سِلِبِس نامیده می‌شد، شکلی شبیه به یک ارکیده و دارای دو چهره است: کوه‌های سرزمین توراجا در جنوب، و اعماق دریا در شمال و مرکز.

۱۸) رانتپائو و سرزمین توراجا

قوم توراجا به خاطر مراسم تدفین خود شناخته شده‌اند؛ رویدادهای بزرگ و جمعی که چندین روز طول می‌کشند، به خاطر آرامگاه‌های حفر شده در دل صخره‌ها و به خاطر تونگکانان (tongkonan)، خانه‌های عظیم با سقف‌هایی به شکل دماغه کشتی، شهرت دارند. مسافران به راحتی به این مراسم‌ها دعوت می‌شوند. باشکوه‌ترین آن‌ها در ماه‌های جولای و آگوست برگزار می‌شود.

با همراهی یک بومی که آداب و رسوم را برایت توضیح می‌دهد سفر کن: این کار تجربه تو را به کلی تغییر می‌دهد. در اطراف Rantepao، شالیزارها و روستاها را باید با پای پیاده گشت. چهار روز زمان در نظر بگیر، شامل مسیر رفت و برگشت از Makassar.

۱۹) جزایر توگیان و بوناکن

در خلیج تومینی، حدود پنجاه جزیره در مجمع‌الجزایر توگیان پاداشی است برای کسانی که مسیر طولانی را می‌پذیرند: بدون جمعیت، با پوشش شبکه بسیار ضعیف، و صخره‌های مرجانی در چند قدمی اسکله. این منطقه محبوبِ بسیاری از مسافران است، کسانی که بیشتر از آنچه پیش‌بینی شده بود، در آنجا می‌مانند.

با دسترسی آسان‌تر، پارک ملی Bunaken، در مقابل Manado، در تمام طول سال در امتداد صخره‌های عمودی و خیره‌کننده قرار دارد. هر دو سایت در فهرست مقدماتی یونسکو هستند.

۲۰) جزایر راجا آمپت

راجا آمپات، «چهار پادشاه»، مجمع‌الجزایری از قله‌های کارستی شبیه به تکه‌های شکر است که بر روی آب‌های فیروزه‌ای قرار گرفته‌اند، در شمال غربی پاپوآ گینه نو. این منطقه دومین مکان محبوب مسافران در همین نظرسنجی است و یک مرجع جهانی برای غواصی، با تنوع باورنکردنی از مرجان‌ها و ماهی‌ها محسوب می‌شود. منظره خیره‌کننده Piaynemo، که از طریق یک پلکان چوبی قابل دسترسی است، همان تصویری است که همه با خود به خانه می‌برند.

ما با هواپیما به سورونگ می‌رسیم و سپس با کشتی به وای‌سای می‌رویم. برخلاف بقیه کشور، بهترین فصل از اکتبر تا مه است. یک هفته زمان در نظر بگیر: مسیر طولانی است و ورودی پارک دریایی هزینه دارد.

در مولوک‌ها، جزایر باندا که زمانی جزایر ادویه بودند، با قلعه‌های دوران استعمار و غواصی در مسیرهای جریان گدازه، تجربه‌ای متفاوت می‌سازند. در مقابل، مناطق کوهستانی مرکز پاپوآ، جایی که پارک ملی لورنتس و دره بالیم در آن قرار دارند، توسط وزارت امور خارجه فرانسه رسماً برای مسافران غیرمنصوب اعلام شده است.

۲۰ مکان ما موارد اصلی را پوشش می‌دهند، اما این مجمع‌الجزایر پر از جاهایی است که تعداد مسافران در آن‌ها را می‌توان با انگشتان یک دست شمرد. در اینجا جاهایی که بیشترین تکرار را در میان مسافران طولانی‌مدت دارند، از غرب به شرق، آورده شده است.

پارک ملی اوجونگ کولون (جاوا)

در دورترین نقطه از غرب جاوا، این پارک که در سال ۱۹۹۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد، آخرین پناهگاه کرگدن جاوا، یکی از کمیاب‌ترین پستانداران سیاره زمین، است. تقریباً هرگز نمی‌توان آن را دید، اما جنگل‌ها، سواحل بکر و گشت‌های با قایق به سمت جزیره Peucang، ارزش این سفر را دارند. در دوردست، آتشفشان Anak Krakatau همچنان در تنگه سوندا در حال دود کردن است.

پانگانداران (جاوا)

در سواحل جنوبی جاوه غربی، پانگانداران محبوب‌ترین مقصد تفریحی ساحلی خودِ اندونزیایی‌هاست. مردم برای موج‌سواری مبتدی، ذخیره‌گاه طبیعی پانانجونگ، جایی که گوزن‌ها و میمون‌ها آزادانه زندگی می‌کنند، و گرین‌کانیون (Green Canyon) به آنجا می‌آیند؛ رودخانه‌ای با آب‌های سبز که با قایق در آن به سمت بالا می‌روید و سپس بین دو دیواره سنگی، با شنا پیش می‌روید.

جزایر کریمونجاوا (جاوا)

در حدود ۹۰ کیلومتری سواحل شمالی جاوه مرکزی، این مجمع‌الجزایر از سال ۱۹۹۹ توسط یک پارک ملی دریایی محافظت می‌شود. سواحل با شن‌های سفید، اسنورکلینگ در صخره‌های مرجانی کم‌رفت‌ و‌خلوت و اتمسفر یک روستا: این منطقه معادل جزایر گیلی بدون شلوغی است. دسترسی به آن با کشتی از بندر جپارا، بسته به نوع قایق، بین دو تا چهار ساعت طول می‌کشد و حرکت کشتی‌ها تنها چند روز در هفته انجام می‌شود.

دره Harau، جزایر Mentawai و جزایر Banyak (Sumatra)

در نزدیکی بوکیتینگی، در غرب سوماترای، دره هارائو با صخره‌های عمودی، آبشارها و شالیزارهای خود، دور از هرگونه مسیر گردشگری سازمان‌یافته قرار گرفته است. در نزدیکی سواحل غربی، جزایر منتوایی مقصدی افسانه‌ای برای موج‌سواری هستند که با قایق از پادانگ قابل دسترسی می‌باشند؛ در اینجا مردم منتوایی سنت‌های خود، از جمله خالکوبی را حفظ کرده‌اند. در شمال‌تر، در نزدیکی آچه، مجمع‌الجزایر جزایر بانیاک شامل ده‌ها جزیره کوچک و تقریباً متروکه است که تجربه‌ای میان سواحل، اسنورکلینگ و شب‌ها در Bungalow را فراهم می‌کند.

گیلی آساهان و «گیلی‌های مخفی» (لومبوک)

در جنوب غربی لومبوک، جزایر Gili Asahan، Gili Nanggu و همسایگانشان همان آب‌های کریستالی جزایر Gili شمالی را ارائه می‌دهند، اما بدون کافه‌ها یا قایق‌های تفریحی. تنها چند اقامتگاه محدود، امکان اسنورکلینگ از ساحل و سکوتی واقعی در شب.

جزایر باندا (مالوک‌ها)

این مجمع‌الجزایر کوچک که برای مدت طولانی تنها منبع جهانی جوز هندی بود، موضوع جنگ‌های میان قدرت‌های اروپایی قرار داشت: در سال ۱۶۶۷، هلندی‌ها جزیره Run را در ازای جزیره دیگری به نام منهتن به دست آوردند. از آن دوران، قلعه‌های استعماری، مزارع درختان جوز هندی و مکان‌هایی برای غواصی که از زیباترین‌ها در شرق کشور در پای آتشفشان Gunung Api هستند، باقی مانده است.

و کوه مِرپی چطور؟

کوه مِرپی، در شمال یوگیاکارتا، به دلیل مسیر صعودش در بسیاری از لیست‌های جاهای دیدنی قرار دارد. با این حال، صعود به آن ممنوع است: این آتشفشان از نوامبر ۲۰۲۰ در وضعیت هشدار سطح ۳ از ۴ قرار دارد، و پارک ملی در سال ۲۰۲۶ تأیید کرد که مسیر صعود به قله برای مدت نامعلومی بسته باقی می‌ماند. در عوض، تو می‌توانی در خارج از منطقه ممنوعه، با جیپ در مسیرهای «لوا تور» (lava tours) که از یوگیاکارتا حرکت می‌کنند، دامنه های آن را بگردی.

در مورد پارک ملی لورنتز و دره بالیم در پاپوآ، همان‌طور که پیش‌تر توضیح داده شد، سفر به آن‌ها رسماً به مسافران توصیه نمی‌شود.

جاهای دیدنی و ضروری در اندونزی برای اولین سفر، عبارتند از معبد بوروبودور، تماشای طلوع خورشید در کوه برومو، مزارع برنج اوبود، جزایر گیلی و پارک ملی کومودو. برای سفر دوم، اورانگ‌وتان‌های تانجونگ پوتینگ، منطقه توراجا و راجا آمپات از جمله جاهایی هستند که بالاترین امتیاز را از سوی مسافران دریافت کرده‌اند. در اینجا ۲۰ مکان ذکر شده در این مقاله را با جزئیات جزیره و مدت زمان پیشنهادی برای هر کدام، در یک نگاه مشاهده می‌کنید.

مکان‌ها همه‌چیز را نمی‌گویند: در اندونزی، مردم برای کارهایی که در آنجا انجام می‌دهند هم سفر می‌کنند. در اینجا فعالیت‌هایی که بیشترین تکرار را در داستان‌های مسافران دارند، و بهترین مکان‌ها برای تجربه آن‌ها آورده شده است.

پیاده‌روی و صعود به آتشفشان‌ها

اندونزی جزو کشورهایی است که بیشترین تعداد آتشفشان فعال در جهان را دارند و کوهنوردی در آنجا اغلب با تماشای طلوع خورشید در قله همراه است. سه مسیر صعود متمایز وجود دارد: آتشفشان برومو که برای همه قابل دسترسی است، آتشفشان کاواه ایجن و شعله‌های آبی‌رنگ آن در شب، و پیاده‌روی دو تا چهار روزه رینجانی که مخصوص کوهنوردان حرفه‌ای است. در بالی، صعود به کوه باتور پیش از سپیده‌دم، در گروه‌های کوچک و همراه با یک بومی انجام می‌شود تا طلوع خورشید بر فراز دریاچه و کوه آگون دیده شود.

برای پیاده‌روی بدون شیب و پستی، مسیرهای مزارع برنج جاتیلوی، خطوط قله‌ای اطراف اوبود و روستاهای فلورس، مسیرهای پیاده‌روی نیم‌روزی را فراهم می‌کنند. زود حرکت کن: از ساعت ۱۰ صبح، گرما تلاش کردن را دشوار و طاقت‌فرسا می‌کند.

سرف، اسنورکلینگ و غواصی زیر آب

موج‌سواری در تمام طول سال در جایی از این مجمع‌الجزایر امکان‌پذیر است. مبتدی‌ها اولین کلاس‌های خود را در Canggu یا Kuta Lombok می‌گذرانند، حرفه‌ای‌ها موج‌های Uluwatu در جنوب Bali و جزایر Mentawai در نزدیکی Sumatra را هدف قرار می‌دهند.

زیر آب، نیازی نیست غواص باشید تا از تماشای مناظر خیره‌کننده لذت ببرید. در جزایر Gili، لاک‌پشت‌ها در چند متری ساحل شنا می‌کنند. در Nusa Penida و پارک ملی Komodo، مانتاهای دریایی اجازه می‌دهند از طریق اسنورکلینگ در کنار قایق مشاهده شوند. علاقه‌مندان به غواصی زیر آب در ادامه، بهترین نقاط و فصل مناسب آن‌ها را پیدا خواهند کرد.

مشاهده حیات وحش

این یکی از کمیاب‌ترین تجربه‌های سفر است. تو می‌توانی اژدهای کومودو، بزرگ‌ترین مارمولک جهان را در کنار یک جنگل‌بان مشاهده کنی، و همچنین اورانگ‌وتان‌ها را در زیستگاه طبیعی‌شان در بوکیت لاوانگ در سوماتر یا تانجونگ پوتینگ در بورنئو ببینی. در طول رودخانه‌های کالیمانتان، ناسیک‌ها، یعنی همین میمون‌های دماغ‌بلند، هنگام غروب خورشید خودنمایی می‌کنند. در راجا آمپات، برخی از تورهای صبحگاهی اجازه می‌دهند تا پرندگان بهشتی را مشاهده کنی.

قانون طلایی در همه جا: فاصله‌ات را حفظ کن، هرگز به حیوانات غذا نده و همراهانی را انتخاب کن که به این اصول احترام می‌گذارند.

فرهنگ، معابد و نمایش‌ها

فرهنگ اندونزی همان‌قدر که با دیدن آن تجربه می‌شود، با زیستن آن نیز لمس می‌گردد. در بالی، رقص سنتی kecak در معبد Uluwatu هنگام غروب خورشید و رو به اقیانوس اجرا می‌شود. در پرامبانان، باله رامایانا در فصل خشک و با پس‌زمینه‌ای از معابد نورانی، در فضای باز به نمایش در می‌آید. در یوگیاکارتا، به تماشای نمایش wayang، یعنی تئاتر سایه، بنشین و قدم به کارگاه یک batik بگذار؛ هنر منسوجاتی که در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شده است.

یک کلاس آشپزی در اوبود، همراه با بازدید از بازار در صبح، یکی از بهترین راه‌ها برای درک هنر آشپزی و زندگی روزمره بالی است؛ از میان پیشکش‌هایی که مقابل هر خانه قرار می‌گیرند تا مراسم‌های روستایی.

در اندونزی با خانواده چه کارهایی می‌توان انجام داد؟

سفر به اندونزی با کودکان بسیار خوب است، به شرطی که تغییر مداوم جزایر را محدود کنید. بالی شامل اقامتگاه‌های مناسب، سواحل آرام در جنوب شرقی و پیاده‌روی در مزارع برنج است. جزایر گیلی، که بدون ماشین یا اسکوتر هستند، با دوچرخه پیمودنی هستند و امکان اسنورکلینگ با لاک‌پشت‌ها را مستقیماً از ساحل فراهم می‌کنند. در جاوا، قطار سواری و بازدید از بوروبودور برای بزرگسالان جذاب است.

در عوض، پیاده‌روی‌های چند روزه، سفرهای طولانی با قایق و مناطق دورافتاده را کنار بگذار. حواست به کیف‌ها و عینکت باشه وقتی با میمون‌های معبد روبرو می‌شی: اونا توی دزدی کردن حرفه‌ای هستن.

این کشور در قلب مثلث مرجانی قرار دارد و غواصی یکی از اصلی‌ترین دلایل سفر به آنجاست: آب‌های شفاف، مرجان‌های دست‌نخورده و حیات وحش دریایی که غواصان را از سراسر جهان جذب می‌کند. فصل‌ها در همه جا یکسان نیستند، که این موضوع اجازه می‌دهد با تغییر منطقه، در تمام طول سال به غواصی بپردازید.

در تولامبن، در ساحل شرقی بالی، بقایای کشتی USAT Liberty تنها چند متر با ساحل فاصله دارد و امکان بازدید از آن با اسنورکلینگ نیز وجود دارد. در بوناکن، صخره‌های زیرآبی درست در کنار ساحل به اعماق دریا فرو می‌روند.

کیفیت مراکز نامنواخت است. قبل از پرداخت هزینه، وضعیت تجهیزات، اندازه قایق‌ها و وجود اکسیژن در کشتی را بررسی کن. در مورد شنا، بسیاری از سواحل تحت نظارت نیستند و جریان‌های آب می‌توانند حتی شناگران حرفه‌ای را با خود ببرند: همیشه قبل از وارد شدن به آب، از ساکنان محلی سوال کن.

اشتباه کلاسیک در اولین سفر این است که بخواهی همه جا را ببینی. این کشور در سه منطقه زمانی کشیده شده است: هر بار تغییر جزیره حداقل نیم روز زمان می‌برد. دو جزیره را به‌خوبی گشتن بهتر از پنج جزیره است که فقط از کنارشان رد شوی. در اینجا چهار مسیر سفر وجود دارد که کاربردی هستند و می‌توانی آن‌ها را با مدت زمان اقامت و سرعت سفر جاده‌ای خودت تطبیق دهی.

۱۰ روز: بالی و جزایر نوسا، یا یوگیاکارتا و بالی

با ده روز زمان، در یک منطقه بمانید. گزینه آرامش: اوبود به مدت سه روز، شمال یا شرق بالی به مدت دو روز، سپس جزایر نوسا و پایان سفر در جنوب. گزینه فرهنگی: پرواز به سمت یوگیاکارتا برای بازدید از بوروبودور و پرامبانان، و سپس پرواز به بالی برای نیمه دوم سفر.

۲ هفته: از جاوا تا بالی از میان آتشفشان‌ها

این مسیری است که به بهترین شکل کشور را خلاصه می‌کند. چهار روز در یوگیاکارتا و معابدش، حرکت با قطار به سمت شرق، تماشای طلوع خورشید در برومو، شب در ایجن، کشتی برای رفتن به بالی، و سپس اوبود و چند روز استراحت در ساحل برای پایان دادن به سفر. تو بین فرهنگ، پیاده‌روی و استراحت در حال جابه‌جایی هستی، بدون اینکه هرگز برای رفتن بین دو جزیره نیاز به هواپیما داشته باشی.

۳ هفته: لومبوک را به برنامه‌ات اضافه کن، یا به سمت فلورس برو

با یک هفته زمان بیشتر، دو انتخاب داری. به سمت شرق نزدیک: قایق سریع به سمت جزایر Gili، و سپس Kuta Lombok، همراه با کوه Rinjani برای پیاده‌روی‌کنندگان حرفه‌ای. به سمت ماجراجویی: پرواز از Bali به Labuan Bajo، کروز در پارک Komodo، و سپس عبور از Flores تا Kelimutu.

در اینجا اولین بخش از این دو سفر جاده‌ای، روز به روز، از یوگیاکارتا به لومبوک بدون استفاده از هواپیما بین جزیره‌ها آورده شده است:

۱ ماه: مدل کلاسیک، به اضافه‌ی یک جزیره با ویژگی‌های خاص

یک ماه معادل حداکثر مدت زمان ویزای ورودی بدون تمدید است. ترکیب سه مقصد جاوا، بالی و لومبوک را در سه هفته نگه دار، سپس یک هفته موضوعی به آن اضافه کن: سوماترای پر از جنگل و دریاچه توبا، سولاوسی برای سرزمین توراجا، کالیمانتان برای اورانگ‌وتان‌های تانجونگ پوتینگ، یا راجا آمپت اگر غواصی اولویت توست.

سفرت رو به یک کشور همسایه طولانی‌تر می‌کنی؟ پروازهای زیادی از سنگاپور یا کوالالامپور عبور می‌کنن و تایلند هم به راحتی با این مسیرها ترکیب می‌شه: ما کارهای قابل انجام در تایلند رو در مقاله‌ای با همین فرمت لیست کردیم.

این کشور که به خط استوا نزدیک است، دارای اقلیم گرمسیری است که تنها دو فصل دارد. در بالی، میانگین دما در تمام طول سال حدود ۲۶ درجه است. فصل خشک، از ماه مه تا اکتبر، بهترین دوره برای جاوا، بالی، لومبوک و فلورس است: آب و هوای پایدار، دریای آرام و دوره‌ای ایده‌آل برای پیاده‌روی و کوهنوردی. فصل بارانی از نوامبر تا آوریل ادامه دارد که اوج آن در ماه ژانویه است.

ژوئیه و اوت ترکیبی از هوای خوب و جمعیت زیاد هستند: قیمت‌ها در بالی، گیلی و کومودو بالا می‌روند. ماه‌های می، ژوئن، سپتامبر و اکتبر بهترین تعادل را ارائه می‌دهند. ژوئن یک مزیت اضافی هم دارد: همه جا بعد از باران‌ها هنوز سبز است.

فصل مرطوب همچنان قابل پیمایش است. بارش‌ها عمدتاً در پایان روز یا شب رخ می‌دهند و شالیزارها در زیباترین حالت خود هستند. در عوض، از سفرهای طولانی با قایق بین ژانویه تا مارس که دوره طوفان‌های استوایی است، خودداری کنید. همچنین روز نیه‌پی (Nyepi)، سال نو بالی که معمولاً در ماه مارس است را به خاطر داشته باشید: به مدت ۲۴ ساعت، هرگونه خروج به فضاهای عمومی در بالی ممنوع است، حتی برای مسافران.

در محل مقصد، طبق همان نظرسنجی که هزینه‌های آن‌ها را نیز ثبت کرده است، میانگین بودجه روزانه مسافران ۳۷ € در روز برای هر نفر است. این بودجه شامل اقامت، وعده‌های غذایی، حمل و نقل و فعالیت‌ها می‌شود. این مبلغ شامل پرواز بین‌المللی، ویزا یا خرید سوغاتی نمی‌شود. بنابراین برای ۱۵ روز، حدود ۵۵۵ € برای هر نفر در محل مقصد و برای یک ماه، حدود ۱ ۱00 € را در نظر بگیرید.

اقامت و غذا در اکثر مناطق ارزان باقی می‌ماند. سه مورد باعث افزایش هزینه‌ها می‌شوند: پروازهای داخلی زمانی که تعداد جزایر را زیاد می‌کنی، غواصی و کشتی‌های تفریحی در کومودو یا راجا آمپات، و جنوب بالی که به وضوح گران‌تر از بقیه کشور است. در مقابل، جاوا، سوماترا و فلورس همچنان بسیار مقرون‌به‌صرفه هستند.

واحد پول روبیه اندونزیایی (IDR) است. طبق نرخ بانک مرکزی اروپا در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، هر ۱ یورو تقریباً برابر با ۲۰,۴۰۰ IDR است. بسیاری از پرداخت‌ها به صورت نقدی انجام می‌شود. کارت‌های بانکی در فروشگاه‌های مناطق توریستی پذیرفته می‌شوند و دستگاه‌های خودپرداز در شهرهای بزرگ فراوان هستند، اما در جزایر کوچک بسیار کمتر می‌باشند: قبل از سوار شدن به سمت توجیان (Togian) یا راجا امپات (Raja Ampat) پول برداشت کن.

برای آماده شدن جهت سفر به اندونزی، این مراحل را به ترتیب پیش برو: فصل و مدت اقامت را انتخاب کن، تشریفات ورود را بررسی کن، بیمه تهیه کن و سپس مواردی را که سریع رزرو می‌شوند، رزرو کن. بخش‌های قبلی به تو در مورد فصل و بودجه کمک می‌کنند، این هم بقیه موارد.

ویز و تشریفات ورود

قوانین به ملیت تو بستگی دارد: قبل از رزرو، آن‌ها را در سایت رسمی مهاجرت اندونزی بررسی کن. برای بسیاری از مسافران، از جمله اتباع فرانسوی، چارچوب قوانین به شرح زیر است.

• ویزای فرودگاهی (VOA): با پرداخت هزینه، معتبر برای ۳۰ روز، ورود یک‌بار مصرف، برای گردشگری، ترانزیت یا بازدید از خانواده. این ویزا تنها یک بار، برای ۳۰ روز دیگر، از طریق اداره مهاجرت در محل قابل تمدید است. همچنین می‌توان نسخه الکترونیکی آن را پیش از حرکت، به صورت آنلاین درخواست کرد.
• گذرنامه: دارای اعتبار بیش از شش ماه در تاریخ ورود، دارای صفحات خالی و در وضعیت بسیار خوب. هر ساله مسافرانی به دلیل آسیب‌دیدگی گذرنامه بازگشت داده می‌شوند.
• برگه خروج: ممکن است یک بلیط برگشت یا مدرک خروج از کشور مورد نیاز باشد.
• فرم All Indonesia: این اظهارنامه آنلاین شامل بخش‌های گمرک و سلامت است. این فرم باید تا ۷۲ ساعت قبل از رسیدن تکمیل شود و یک کد QR تولید می‌کند که باید در فرودگاه ارائه شود.
• مالیات گردشگری بالی: ۱۵۰,۰۰۰ IDR، معادل تقریباً ۷ €، برای هر بار ورود به جزیره از تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۴. این مبلغ به‌صورت آنلاین در وب‌سایت یا اپلیکیشن Love Bali پرداخت می‌شود.
• تجاوز از مدت اقامت: جریمه یک میلیون روپیه در هر روز، تقریباً ۵۰ € است و باید پیش از امکان ترک کشور پرداخت شود.

یک نکته آخر مربوط به تلفن تو هست. اندونزی دستگاه‌های خارجی را از طریق شماره IMEI ثبت می‌کند. برای اقامتی کمتر از ۹۰ روز، تو نیازی به انجام هیچ کاری نداری. فراتر از آن، دستگاه باید به گمرک اعلام شود: ما جزئیات این فرآیند را در مقاله خود درباره سیم‌کارت در اندونزی توضیح داده‌ایم.

بیمه سفر و سلامت

داشتن یک بیمه مسافرتی که هزینه‌های پزشکی و بازگشت به کشور را پوشش دهد، ضروری است. مجهزترین بیمارستان‌ها در شهرهای بزرگ و بالی قرار دارند و تخلیه پزشکی از یک جزیره دورافتاده بسیار پرهزینه است. اگر قصد داری به غواصی یا موتورسواری کنی، حتماً بررسی کن که آیا این موارد هم تحت پوشش هستند یا خیر.

از نظر سلامتی، چند هفته قبل از حرکت با پزشک خود یا یک مرکز واکسیناسیون بین‌المللی مشورت کن. یک اسپری ضد پشه مؤثر با خودت ببر: ویروس دنگی در تمام مجمع‌الجزایر، هم در شهر و هم در روستا، در حال انتشار است.

آنچه باید پیش از سفر رزرو کنید

• بلیط ورود به سازه Borobudur، که ظرفیت‌های آن در هر روز محدود است.
• پروازهای داخلی و اقامتگاه‌ها در Gili، Nusa Penida و Labuan Bajo اگر در ماه جولای یا آگوست سفر می‌کنی.
• گشت با کشتی در پارک ملی کومودو و پیاده‌روی در رینجانی، همراه با یک آژانس محلی معتبر.
• اتصال موبایل تو: یک eSIM که قبل از حرکت نصب شده، نقشه‌های گوگل مپس که به صورت آفلاین دانلود شده‌اند و یک حساب Grab یا Gojek که از قبل ساخته شده است.

کشور پذیرا و مهمان‌نواز است و مسافران بدون دشواری خاصی در آن تردد می‌کنند، به شرطی که چند قانون را رعایت کنند. برخی از این قوانین مربوط به آداب معاشرت هستند و برخی دیگر به قوانین کیفری مربوط می‌شوند.

• به مواد مخدر دست نزن، حتی برای یک بار. داشتن آن از ۰.۲ گرم، فارغ از نوع ماده، با مجازات زندان همراه است و قاچلی می‌تواند با مجازات اعدام روبرو شود. هیچ‌گونه تسامحی وجود ندارد، حتی در مکان‌های تفریحی بالی.
• نوشیدن الکل دست‌ساز. عرق‌آراک تقلبی که در بالی و لومبوک فروخته می‌شود، هر ساله باعث نابینایی و مرگ‌ومیر می‌شود. به بطری‌های پلمب‌شده بسنده کن.
• ورود به معبد با لباس ساحلی. شانه‌ها و پاها پوشیده شده، با یک سارونگ (پارچه دورپیچ) که به کمر بسته شده است. در استان آچه در شمال سوماترا که قوانین شریعت را اجرا می‌کند، در هر شرایطی بازوها و پاها باید پوشیده باشند.
• نادیده گرفتن نیه‌پی در بالی. روز سکوت برای همه الزامی است. عدم رعایت آیین‌های مذهبی می‌تواند منجر به اخراج شود.
• اجاره اسکوتر بدون گواهینامه مناسب. داشتن گواهینامه بین‌المللی الزامی است، کلاه ایمنی حیاتی است و رانندگی در شب توصیه نمی‌شود. بدون گواهینامه معتبر، بیمه تو هیچ چیزی را پوشش نمی‌دهد.
• رفتن به سمت یک آتشفشان بدون کسب اطلاعات کافی. حدود بیست آتشفشان تحت نظارت هستند، بر اساس مقیاس هشدار ۱ تا ۴ که توسط مرکز آتشفشان‌شناسی اندونزی منتشر شده است. به محدوده‌های بسته شده احترام بگذار.
• سوار شدن بر کشتی‌ای بیش از حد ظرفیت. غرق شدن‌ها در مسیرهای کم‌نظارت مکرر هستند. یک شرکت شناخته‌شده را انتخاب کن و وقتی دریا طوفانی است، از ادامه مسیر منصرف شو.
• بذار ویزات منقضی بشه. اداره مهاجرت در فرودگاه هیچ استثنایی قائل نمی‌شه.

هواپیما، قطار، کشتی، قایق سریع، اسکوتر یا ماشین با راننده: وسایل نقلیه کم نیستند، اما هر سفر بین دو جزیره نیاز به برنامه‌ریزی دارد. هواپیما کارآمدترین وسیله زمانی است که منطقه خود را تغییر می‌دهی. پروازهای داخلی جاکارتا، یوگیاکارتا، دنپاسار، لومبوک، لابوان باجو، مدان، ماکاسار، مانادو و سورونگ را به هم متصل می‌کنند، که اغلب برای بخش شرقی کشور، شامل یک توقف در جاکارتا یا ماکاسار هستند. شرکت‌های هواپیمایی معتبرتر را در اولویت قرار بده.

در جاوا، قطار یک سورپرایز خوب است: خطی که جزیره را از غرب به شرق می‌پیماید، به جاهایی مثل جاکارتا، یوگیاکارتا و سورابایا می‌رود. بین جاوا و بالی، کشتی‌های مسافربری از بانیووانگی به گلیمانوک به طور مداوم در حرکت هستند. بین بالی، جزایر نوسا، گیلی و لومبوک، قایق‌های سریع هر روز حرکت می‌کنند.

در شهر، اپلیکیشن‌های Grab و Gojek برای همه چیز کاربرد دارند: ماشین، ارسال غذا و پرداخت. آن‌ها با یک اتصال ساده دیتا کار می‌کنند و قیمت قبل از شروع سفر نمایش داده می‌شود. قبل از حرکت، اکانت خودت را بساز؛ تأیید از طریق پیامک در خانه ساده‌تر است. در جاهای دیگر، اجاره کردن یک راننده برای کل روز، راحت‌ترین راه برای گشت‌وگذار بین جاذبه‌های مختلف است، چه در بالی و چه در اطراف یوگیاکارتا.

برای آزادی بیشتر، بسیاری از مسافران تصمیم می‌گیرند در بالی، لومبوک یا فلورس اجاره یک اسکوتر کنند. این کار راحت و ارزان است، اما فقط در صورتی که قبلاً با رانندگی با موتورسیکلت آشنایی داشته باشی: جاده‌های باریک، ترافیک سنگین در جنوب بالی و مسیرهای آسیب‌دیده در جزایر کوچک. داشتن گواهینامه بین‌المللی، کلاه ایمنی و بیمه‌ای که رانندگی را پوشش دهد، ضروری است.

آشپزی اندونزیایی از جزیره‌ای به جزیره دیگر تغییر می‌کند و با طعم‌ها و مواد اولیه هر منطقه همراه است؛ ادویه‌جات، شیر نارگیل و فلفل در صدر قرار دارند، اما چند غذای خاص همه‌جا همراهت خواهند بود. nasi goreng، برنج سرخ‌شده که با یک تخم‌مرغ نیمرو سرو می‌شود، غذای ملی غیررسمی است، که با پسرعموی رشته‌ای‌اش یعنی mie goreng همراه شده است. ساتای، کباب‌های چوبی که با سس بادام‌زمینی پوشیده شده‌اند، در هر ساعتی از شبانه‌روز در خیابان‌ها خورده می‌شوند.

در سوماترای، رندانگ را بچش؛ گوشت bòef که ساعت‌ها در شیر نارگیل و ادویه‌جات آرام پخته شده و از غذاهای مخصوص منطقه مینانگکابائو است. در جاوا، گادو-گادو ترکیبی از سبزیجات، توفو و تمپه زیر سس بادام‌زمینی است، و گودگ از یوگیاکارت، که با میوه جوان جک‌فروت تهیه می‌شود، یک غذای اصیل و ماندگار محلی است. در بالی، جزیره‌ای با اکثریت هندو، بابی گولینگ یا همان گوشت بره کباب‌شده، غذای مخصوص جشن‌ها در سنت بالایی است.

غذاهای خیابانی از جمله غذاهای محلی هستند که نباید از دستشان بدهی: بازارهای شبانه یوگیاکارتا یا دنپاسار برای امتحان کردن همه چیز در یک شب، عالی هستند. وارونگ‌ها (warung)، رستوران‌های کوچک خانوادگی، این غذاهای سنتی را با قیمت چند یورو سرو می‌کنند. برای معده‌های حساس: آب بطری بنوش و غرفه‌هایی را انتخاب کن که مشتری زیاد و سرعت سرو غذا در آن‌ها بالاست.

یک سفر به چندین جزیره با تلفن مدیریت می‌شود: Grab و Gojek برای جابه‌جایی، Google Maps در مسیرهای Nusa Penida، WhatsApp برای تأیید راننده یا قایق، و ترجمه فوری در بازار. وای‌فای هتل‌ها و کافه‌ها در Ubud یا Canggu به درد می‌خورد، اما در مسیر Bromo یا در کشتی همراهت نیست.

eSIM ساده‌ترین راه حل است. این یک کارت سیم دیجیتال است که از قبل در گوشی تو تعبیه شده: تو پلان خودت رو به صورت آنلاین می‌خری، قبل از حرکت یک کد QR رو اسکن می‌کنی و بلافاصله بعد از نشستن هواپیما در جاکارتا یا دنپاسار متصل می‌شی. بدون نیاز به باجه‌های فرودگاهی با قیمت‌های بالا، بدون نیاز به ارائه پاسپورت در فروشگاه، و بدون ثبت IMEI.

بسته‌های eSIM اندونزی از voilà eSIM ارزش خرید بسیار بالایی دارند. در اینجا لیست به‌روزرسانی شده در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶، همراه با بسته مناسب برای هر مسیر سفر آورده شده است:

قیمت نمایش داده شده، قیمت نهایی است: بدون اشتراک، بدون تمدید خودکار. نصب eSIM ساده است و اپلیکیشن کار با آن آسان است: تو مصرف خودت رو به صورت لحظه‌ای دنبال می‌کنی و اگر مسیرت طولانی‌تر شد، می‌تونی در عرض چند ثانیه حجم بیشتری (Go) اضافه کنی. اگر موقع رسیدن با تنظیمات مشکلی داشتی، پشتیبانی مشتری انسانی به صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته، در هر منطقه زمانی که جزیره‌ات هست، پاسخگوست. ما در مقاله خود چگونه یک eSIM نصب کنیم، تمام مراحل و صفحات رو بهت نشون می‌دیم.

برای سفری از جزیره‌ای به جزیره دیگر، کیفیت شبکه به اندازه قیمت اهمیت دارد. پلان‌های eSIM voilà بر روی چهار شبکه کشور، یعنی Telkomsel، XL، Indosat و Smartfren متکی هستند: تلفن تو به بهترین سیگنال موجود وصل می‌شود. این موضوع در Flores و Komodo که Telkomsel تنها شبکه قابل اعتماد است، بسیار کاربردی است. هر چه بیشتر به سمت جزایر Togian یا Raja Ampat حرکت کنی، احتمال قطع شدن شبکه بیشتر می‌شود: پس قبل از حرکت، نقشه‌های آفلاین خود را دانلود کن.

تنها شرط: یک گوشی سازگار با eSIM، که در اکثر مدل‌های جدید صدق می‌کند. مدل خود را در زیر بررسی کنید، یا بخوانید چگونه بفهمیم آیا گوشی شما با eSIM سازگار است.

اصل کار در ویدیو:

سیم‌کارت محلی، پکیج اپراتور اصلی تو، پکت وای‌فای (pocket WiFi): برای مقایسه تمام گزینه‌ها، مقاله ما را درباره اینترنت در اندونزی بخوان.

و اگر سفرت به سمت سنگاپور، مالزی یا تایلند ادامه پیدا کرد، پلان منطقه‌ای جنوب شرق آسیا چندین کشور را با تنها یک eSIM پوشش می‌دهد، بدون اینکه نیاز به نصب مجدد در هر مرز باشد.

اندونزی به کسانی که انتخاب می‌کنند پاداش می‌دهد. برای اولین سفر، ترکیب جاوا، بالی و لومبوک تمام وعده‌های خود را عملی می‌کند: بوروبودور در سپیده‌دم، برومو در هنگام طلوع خورشید، شالیزارهای اوبود و پایان سفر با پایی روی آب در گیلی. بین ماه مه تا اکتبر سفر کن، دو تا سه هفته زمان برنامه‌ریزی کن و بودجه‌ای در حدود چهل یورو برای هر روز در نظر بگیر.

اگر از قبل با این کلاسیک‌ها آشنایی، هدف بزرگتری را دنبال کن: کومودو و فلورس برای مناظر خیره‌کننده، سوماترا یا تانجونگ پوتینگ برای دیدن اورانگ‌وتان‌ها، سرزمین توراجا برای تجربه فرهنگ، و راجا آمپات برای غواصی‌ای که یک بار در زندگی تجربه می‌کنی. در هر صورت، قبل از پرواز eSIM خود را نصب کن: تا بتوانی بلافاصله بعد از خروج از هواپیما، اولین Grab خود را سفارش دهی.